Wednesday, 27 February 2013

PARUGU

PARUGU



                                             

నమ్మవేమోగాని అందాల యువరాణి
నేలపై వాలింది నా ముందే మెరిసింది
నమ్మవేమోగాని అందాల యువరాణి
నేలపై వాలింది నా ముందే మెరిసింది
అందుకే అమాంతం నా మది
ఆక్కడే నిశ్శబ్దం అయినది
ఎందుకో ప్రపంచం అన్నది
ఇక్కడే ఇలాగే నాతో ఉంది
నిజంగా కళ్ళతో వింతగా మంత్రమేసింది
అదేదో మాయలో నన్నిలా ముంచివేసింది
నిజంగా కళ్ళతో వింతగా మంత్రమేసింది
అదేదో మాయలో నన్నిలా ముంచివేసింది

నవ్వులు వెండి బాణాలై నాటుకు పోతుంటే
చెంపలు కెంపు నాణాలై కాంతిని ఇస్తుంటే
చూపులు తేనె దారాలై అల్లుకు పోతుంటే
రూపం ఈడు భారాలై ముందర నించుంటే
సోయగాన్నే నే చూడగానే
రాయిలాగా అయ్యాను నేనే
అడిగ పాదముని అడుగు వేయమని కదలలేదు తెలుసా
నిజంగా కళ్ళతో వింతగా మంత్రమేసింది
అదేదో మాయలో నన్నిలా ముంచివేసింది
నిజంగా కళ్ళతో వింతగా మంత్రమేసింది
అదేదో మాయలో నన్నిలా ముంచివేసింది

వేకువలోన ఆకాశం ఆమెని చేరింది
క్షణమైన అధరాల రంగుని ఇమ్మంది
వేసవి పాపం చలి వేసి ఆమెను వేడింది
శ్వాసలలోన తలదాచి జాలిగ కూర్చుంది
అందమంతా నా సొంతమైతే
ఆనందమైన వందేళ్ళు నావే
కలల తాకిడిని మనసు తాళదిక వెతికి చూడు చెలిమి
నిజంగా కళ్ళతో వింతగా మంత్రమేసింది
అదేదో మాయలో నన్నిలా ముంచివేసింది

0 comments:

Post a Comment